ادبی

 

Turn on The Speaker

 

 ستاره دريايي

   

روزي مردي دانشمند كه نويسنده اي توانا بود و داستان ها و شعرهايش طرفداران بسيار داشت.

 براي نوشتن رمان جديدش به منطقه اي ساحلي رفت تا از سكوت و زيبايي آن منطقه براي نوشتن

 استفاده كند. يك روز كه براي قدم زدن به كنار دريا مي رفت. از دور مردي را ديد كه به شكل جالبي مي رقصيد و حركاتي شبيه رقص مي كرد. وقتي به او نزديك شد ديد او نمي رقصد بلكه خم مي شود و از روي زمين ستاره هاي دريايي برجا مانده از مد شب گذشته را بر ميدارد و بعد به سوي ساحل

 مي دود و آنها را به پشت موجها پرت مي كند. نويسنده علت اين كار را از آن مرد پرسيد. آن مرد جواب داد ستاره هاي دريايي تا چند ساعت ديگر كه آفتاب بالا مي آيد مي ميرند و من آنها را به دريا

 برميگردانم. آنها از مد شب گذشته مانده اند و حالا زمان جزر شده و آنها به دريا بازنگشته اند.

نويسنده از آن مرد پرسيد: مگر نمي بيني اين ساحا هزاران كيلومتر امتداد دارد، و تلاش تو براي

 اينهمه ستاره دريايي كه در سراسر ساحل مانده اند مؤثر نيست.

 

 

آن مرد بدون آنكه جوابي بدهد. خم شد و ستاره دريايي ديگري را برداشت. به سوي ساحل دويد و

 آن را به پشت موج هاي خروشان انداخت. و بعد برگشت و گفت براي اين يكي كه مؤثر بود!..

 نويسنده وقتي به كلبه اش برگشت تمام مدت به فكر آن جوان و كارش بود. صبح روز بعد از خواب

 بيدار شد و به ساحل رفت و همراه با آن جوان تمام روز مشغول پرتاب كردن ستاره هاي دريايي در

آب شد.

هر يك از ما اگر ستاره دريايي خود را پيدا كنيم و تا جايي كه مي توانيم مؤثر باشيم شايد بتوان

 اميدوار بود كه در قرن بيست و يكم جهاني داشته باشيم انساني تر ، جهاني در صلح و آرامش و

رفاه و عدالت براي همه انسان ها

 ايثار كردن و تأثيرگذاري و زندگي كردن جنبه هايي از پتانسيلها و ارزشهاي وجودي خود در ارتباط

 با ديگران به زندگي انسان معني ديگري مي دهد. كساني كه براي كمك به انسان هاي ديگر مي

 ايستند خود انسان هاي ارزشمندي هستند. داشتن يك رويا و يا يك چشم انداز در مورد آينده زندگي

 انساني مان به ما انرژي و تواني مضاعف براي زيستن مي دهد و اين زماني اتفاق مي افتد كه قدرِ

داشته هاي خود را بدانيم.